W największych religiach monoteistycznych – tam, gdzie istnieje pojęcie jednego Boga, sądu ostatecznego i życia wiecznego – niebo jest realnym stanem istnienia po śmierci. To przestrzeń zarezerwowana dla istot, które mogą wejść w relację z Bogiem, ponosić odpowiedzialność moralną i uczestniczyć w wieczności. Ale skoro człowiek nie jest jedynym stworzeniem obdarzonym życiem, pojawia się pytanie, które wraca w teologii, filozofii i zwykłych rozmowach: czy niebo tych religii jest miejscem (stanem duszy) otwartym wyłącznie dla ludzi, czy może także dla innych stworzeń?
Oto zagadka!





