Paradoksy stanowią u nas rodzaj gry psychologicznej. Rozwikłasz paradoks starożytnego Greka? Zenon z Elei stanowi wzór dla twórców paradoksów. Zwykle jest kojarzony z samym terminem „paradoks”.
Właśnie przyszedł z jakiejś czeluści i ma dla Ciebie zagadkę!
Mędrzec starożytny rzecze: „Przychodzę z otchłani czasu, by zadać Ci pytanie. Słuchaj więc uważnie: Achilles ściga się z żółwiem, gad wystartował wcześniej, żeby – rozumiesz – nieco wyrównać rywalizację. Żółw porusza się wolno, ale cały czas do przodu. Kto wygra bieg?”
„Mówisz jak ten, który widzi ruch w kawałkach, a nie w całości. Dobrze czujesz sedno sporu i na cczym polega mój paradoks. Gdybyś żył trochę wcześniej, mógłbyś być moim uczniem, a może nawet spadkobiercą mojej filozofii…”
„To głos rozsądku, który patrzy na świat takim, jaki jest. Lecz paradoks nie o prędkości mówi, tylko o sposobie liczenia.”
„Bystry jesteś, bo widzisz, że zatrzymanie jednego z graczy kończy grę. To nie rozwiązanie paradoksu, ale trafna obserwacja.”
